|
De bovenstaande resultaten werden aan een andere kant bevestigd: in de wiskunde, voornamelijk in de algebra, begonnen nieuwe wiskundige objecten na elkaar te verschijnen, wat generalisaties waren van het concept van getal. Gewone gehele getallen zijn tamelijk ‘intuïtief’, en het is helemaal niet moeilijk om tot een experimenteel concept van een breuk te komen (hoewel toegegeven moet worden dat de bewerking van het verdelen van een eenheid in verschillende gelijke delen en de selectie van meerdere daarvan inherent verschilt van het telproces). Nadat duidelijk werd dat het getal niet in de vorm van een breuk kan worden weergegeven, werden de Grieken gedwongen irrationele getallen te overwegen, waarvan de juiste definitie met behulp van een oneindige reeks benaderingen door rationale getallen tot de hoogste prestaties van de menselijke geest behoort, maar nauwelijks overeenkomt met iets echts in onze fysieke wereld (waar elke meting is altijd foutgevoelig). Niettemin vond de introductie van irrationele getallen min of meer plaats in de geest van “idealiserende” fysieke concepten. En hoe zit het met negatieve getallen, die langzaam, maar op grote weerstand stuitten, wetenschappelijk gebruik begonnen te worden in verband met de ontwikkeling van algebra? Met alle zekerheid kan worden gesteld dat er geen kant-en-klare fysieke objecten waren, van waaruit we, met behulp van het proces van directe abstractie, het concept van een negatief getal konden ontwikkelen, en bij het aanleren van een elementaire algebra-cursus moeten we veel aanvullende en vrij complexe voorbeelden introduceren (georiënteerde segmenten, temperaturen, schulden, etc.) om te verduidelijken wat negatieve getallen zijn. Zo’n situatie staat ver af van het concept “voor iedereen duidelijk”, zoals Plato eiste van de ideeën die ten grondslag liggen aan de wiskunde, en het is niet ongebruikelijk om afgestudeerden te ontmoeten voor wie de regel van tekens (–a) (- b) = ab nog steeds een mysterie is. Zie ook NUMBER. De situatie is zelfs nog erger met “denkbeeldige” of “complexe” getallen, aangezien ze een “getal” i bevatten, zodat i2 = –1, wat een duidelijke schending is van de regel van tekens. Toch wiskundigen uit de late 16e eeuw. aarzel niet om berekeningen uit te voeren met complexe getallen alsof ze ‘logisch’ waren, hoewel ze 200 jaar geleden deze ‘objecten’ niet konden definiëren of interpreteren met behulp van een hulpconstructie, omdat ze bijvoorbeeld werden geïnterpreteerd met behulp van directionele segmenten negatieve getallen. (Sinds 1800 zijn er verschillende interpretaties van complexe getallen voorgesteld, waarvan de bekendste wat betreft vectoren in het vlak.)
|
| https://breinbrekers.be/ |
Veelgestelde vragen
Wat zijn nieuwe wiskundige objecten?▼
Nieuwe wiskundige objecten zijn generalisaties van het concept van getal, zoals irrationele getallen, negatieve getallen en complexe getallen. Deze verschenen na elkaar in de algebra en breiden ons begrip van wiskunde uit.
Waarom waren irrationele getallen moeilijk voor de Grieken?▼
Irrationele getallen konden niet als breuk worden weergegeven en vereisten oneindige reeksen benaderingen. Dit conflicteerde met het intuïtieve getalbegrip en paste niet bij fysieke meetprocessen.
Hoe werden negatieve getallen geïntroduceerd?▼
Negatieve getallen ontstonden langzaam met veel weerstand tijdens de ontwikkeling van algebra. Voorbeelden zoals georiënteerde segmenten, temperaturen en schulden hielpen bij het verduidelijken van dit concept.
Wat zijn complexe getallen en waarom zijn ze bijzonder?▼
Complexe getallen bevatten de eenheid i, waarbij i² = -1. Dit lijkt tegen de regel van tekens in te gaan, maar wiskundigen gebruikten ze al sinds de 16e eeuw met succes, ondanks anfeling over de betekenis.
Hoe worden complexe getallen geïnterpreteerd?▼
Sinds 1800 zijn verschillende interpretaties voorgesteld. De bekendste interpretatie stelt complexe getallen voor als vectoren in een vlak, wat helpt bij het begrijpen van hun geometrische betekenis.







